فصل اوّل در بيان اصول فلزّات سبعه بطريق اجمال « 1 » چون شعاعات جرم آفتاب در تجاويف زمين تأثير كند ، و از آن حرارت « 2 » استيلا يابد بر برودتى كه در آن تجاويف باشد . در تجاويفى كه در آن مائيّتى بود از آن بخارى حادث شود « 3 » . و در تجاويفى كه در آن هوائى « 4 » باشد ، از آن و از ارضيّتى كه محيط آن هوا باشد ، دخانى حاصل شود كه مادّه و اصل فلزّات بود . و از تركيباتى كه ميان ايشان افتد ، و استحالتى كه بر ايشان طارى « 5 » گردد ، فلزّات مختلفه « 6 » « و جواهر مؤتلفه « 7 » » و معدنيّات متفنّن « 8 » حادث شود . و اسم فلزّ بر هفت جوهر ( مىافتد « 9 » كه آن را بانفراد بگدازند .

--> ( 1 ) - م ، ب ، ج : ن : جمله ( 2 ) - م : و از آن حرارتى - ع : و از حرارت آن ( 3 ) - ب : بخارى حاصل شود و حادث گردد ( 4 ) - ب : هوا ( 5 ) - م ، ب : طارى - ع ، ن : ظاهر ( 6 ) - ب : مختلف : ( 7 ) - تنها در - ع - است ( 8 ) - ع : متميز - ب : منفس ( 9 ) - ع : اطلاق مىكنند .